Wonderbaarlijke supervangertjes

Wonderbaarlijke supervangertjes

Aasvissen houden in de aasbak thuis bij warme temperaturen verloopt niet altijd even probleemloos. De zelfgevangen vissen zijn erg kwetsbaar nu en de schubben gaan wat wijder openstaan in het warme water, heb ik me eens laten vertellen. Ze zouden daardoor makkelijker vatbaar worden voor infecties en andere ziekten. De beste remedie hiertegen is je aasvissen ter plekke vangen en onmiddellijk gebruiken. Een prima hulpmiddeltje hierbij is de salmo hornet, een klein maar erg venijnig plugje. M'n vismaat Tom gaf er me vorig jaar enkele en vanaf dat moment zaten ze standaard in de meervalkoffer. Ze spreken volgens mij alle roofvissen aan en brachten ook reeds vijf verschillende rovers in de boot: massa's baarzen maar ook kopvoorns, roofbleien, snoeken en zelfs een meerval. In combinatie met een lichte spinhengel is het vissen (en vangen) ook een waar feest en een leuke start van een visdag. Zo ook afgelopen donderdag. Onder de overhangende takken liet ik de supervangertjes even los en het duurde niet lang vooraleer de eerste baars zich meldde. Geen reus, maar toch dapper genoeg om een meerval te verleiden dacht ik zo. Na het vijfde baarsje opeens een flinke klap op de lichte hengel. Een kopvoorn van 25 cm was de dader en mocht even later de baarsjes vergezellen in de grote emmer met zuurstofpomp. Even later volgde er nog een roofblei die net even groot bleek te zijn als de kopvoorn en de aantrekkelijke hornet eveneens niet kon weerstaan. Het was ondertussen bijna etenstijd voor de meervallen en ik koos een wat dieper gedeelte van de Maas om een lange drift te starten. De roofblei en een baarsje werden ingezet voor het verleidingsspel en mochten zwemmen voor hun leven. Al vrij snel komt er reactie vanaf de Maasbodem en krijg ik enkele aanbeten vlotjes achter elkaar op de baars. Ik slaag er echter niet in om de haak te zetten. Even later een herkansing op de roofblei. Deze keer lukt het wel om de haak te zetten en is een meerval de klos. Voor even althans want al snel mag de rover terug de diepte in. Nog voor het volledig donker wordt is het al over met de pret en krijg ik geen stijgers meer te zien op het schermpje. Hoe goed de kopvoorn ook zijn best doet onder water... groeten Jo Mebis Wat een supervangers!