Na een lange tijd niet gevist te hebben, ongeveer een eeuw, ging ik er samen met mijn vrouw op uit vandaag. Ik ben dit jaar misschien maar een keer of vijf echt op pad gegaan, een schande, dit moest het dan gaan worden al die andere keren waren visloos. Er is veel veranderd afgelopen jaar, andere vrouw in mijn leven, voor mezelf gaan werken, getrouwd en over een week of acht hopen wij een nieuwe rover op de wereld te zetten. Maar goed dat was zo een beetje de reden dat ik ook te weinig tijd had om er even tussen uit te knijpen om te gaan gooien. Bijna al de keren dat ik ging was ook Iris erbij. Ik wilde en zij wilde erg graag eens zien hoe deze vissen nou belazerd werden door in een stuk zwemmend plastic te bijten. Al deze andere keren lukte me het niet om er eentje te laten zien, de aanbeet, de dril, en de glorie. Vandaag was het dan eindelijk zover, ik voelde me al erg blij dat ze de aanbeet zag haha. Deze keer niet voor niets gegaan gelukkig... En klein snoekje hapte vol in de swimbait en zo was het dan. Ik zei nog, nu zul je zien dat ik er zo een paar zou vangen vandaag. En zo een dag zou het worden. Nog geen 15 meter verder klapt er vlak voor onze voeten met veel agressie een grotere snoek op het visje. Dit is beter, voelt een stuk zwaarder. Een mooie gave snoek meld zich. Even snel op de foto en weer terug. Heb het denk ik wel weer te pakken, het virus, om ze te vangen. Volgend jaar maar wat vaker gaan weer misschien. Voor iedereen alvast de beste wensen en veel succes voor 2013. Mvg Richard Smeenk
