Laatste dag snoeken in de polder
En daar gaan we weer, de laatste dag voor de gesloten tijd. Voor mij toch altijd weer een moeilijke
dag. Ik moet dan toch maar weer die twee maanden door zien te komen. Ik besluit deze twee maanden
te gaan vissen op karper en grote brasems in de Linge. Ook leuk, houd ik mezelf dan maar voor. Nee
het is toch niet mijn favoriet.
Vandaag neem ik het besluit om te gaan vissen met twee stokken en dood aas. Ik ga dit doen op de
zelfde plekken waar ik een tijd geleden die dode meervallen zag drijven waarover ik schreef in mijn
stuk genaamd "ongelooflijk". Ik heb dit water ook de laatste twee à drie weken met kunstaas bevist
en dit met aardig resultaat. De vissen waren niet echt groot maar toch ging ik nooit voor niets op pad.
Ik begin eerst met wat visjes te vangen die ik wil gaan gebruiken als snack voor de snoek. Altijd als
ik dit doe denk ik vaak aan hoe ik begon als visser en toen aan de waterkant zat samen met mijn zus en met mijn
vader die mij op dit gebied alles leerde. Na een visje of vier gevangen te hebben krijg ik weer beet, als ik daarop
aansla voel ik een dikke knal als ik de vis bijna uit het water til. Ik zie dan ook een snoekje van een 40 à 50
cm wegvluchten met mijn visje en een gedeelte van mijn tuig. Ik ga daarna ook gelijk maar verkassen.
Op de eerste plek aangekomen zie ik dat het water er erg mooi uitziet. Rustig en schoon. Na een uurtje
verplaats ik me een stuk verderop. Dan is het feest na een 20 minuten loopt mijn dobber langzaam weg.
Nog even wachten denk ik, als ik ook opmerk dat de andere dobber ook wegschiet. Hahaha een dubble
hookupp op dood aas!!! Dan plopt één van de dobbers weer omhoog. Tijd om de andere aan te slaan. Hangen!!
Na een leuk gevecht til ik een mooi snoekje uit het water. Mooi begin zo. Even snel weer mijn fototoestel
op mijn tas (dat verklaard die slechte foto's die je krijgt als je alleen op pad gaat) en terug met die vis. Als ik
mijn andere hengel binnen draai zie ik dat deze is bestolen van de voorn die er aan hing.
Na beide hengels weer te hebben behangen wacht ik op de volgende actie. Dit duurt niet lang als ik zie
dat op de zelfde plek als waar die voorn gejat werd ik weer beet krijg. En nu vang ik de dief wel
gelukkig. Ook snel weer even op de foto en terug. Op een volgende plek vang ik er nog één. En dat was het
dan voor die gesloten tijd. Afkicken. Twee maanden. Was het al maar vast weer juni...
Richard Smeenk.
