Life after deadbait
Vroeg opgestaan deze morgen om misschien nu maar weer eens een dikke metersnoek te gaan vangen. Al een tijdje probeer ik deze magische grens weer eens te overschrijden. Mijn pr blijft al zeker een tijdje hangen op 101 cm. Daar wil ik toch maar eens een keer overheen. Na er vorige week op uit te zijn gegaan met Maarten uit Uden die het één en ander wilde leren over het vissen met kunstaas, besluit ik vandaag er alleen op uit te gaan met twee stokken vissend op de bodem met sardines. Het enige wat ik qua leven kan bespeuren deze ochtend is een mooie regenboog en een korte aanbeet. Verder blijft het angstvallig stil langs de oever van de Linge. Na een kneiter van een regenbui besluit ik er na een uur of vier mee te stoppen.De volgende dag terug gekomen met kunstaas. Al lopend vis ik de haven van Leerdam uit. Heel secuur word elke hoek en hotspot afgeworpen. Ook hier blijft het erg stil. Had er zeker meer van verwacht maar goed niks aan te doen. Het zelfde stuk vis ik dan op weg naar mijn auto nog maar eens af maar, dit keer met een jerkbait. Ook hierop krijg ik geen enkele reactie. Wel mooi te zien is dat het er in de haven stikt van de aasvis. Een fuut of vier, vijf duiken steeds boven met bekken vol vis. Misschien een andere keer terugkomen denk ik.Ik besluit dan door te rijden naar een verderop gelegen dorpje midden in de polders. Water genoeg en het ziet er naar uit dat dit het dan moet gaan worden voor deze dag. Na een worp of tien klapt er een mooie dikke tachtiger op mijn swimbait. Prachtige dril en natte voeten verder even snel op de foto manoeuvreren en weer verder vissen. Na een minuut of twintig verder een tik en een imposante kolk achter mijn aas. Net mis. Bij de tweede worp over die bewuste plek is het dan toch raak met als resultaat een mooie poldersnoek van een centimeter of 65. Tijdens de dril stopt er achter mij een auto. Het zijn mijn vrienden (not) van de politie. Ik vraag wel even na het onthaken van de vis of ik hem even op de foto mag zetten voor ik mijn vispas en bijbehorende ellende (want dat is het) moet tonen. "Ja hoor", klinkt een stem van zo een stereotiep politievrouw. Snel met het beest voor de camera die op de zelfontspanner staat en terug zetten. Na de controle overleefd te hebben reis ik verder af naar een voor mij nog niet ontdekt water. Ook daar is het snel weer raak. Ik sluit de dag af met weer een mooie snoek.Kortom weer een geslaagde dag na een keer of wat niks te hebben gevangen."Life after deadbait".Richard Smeenk.
