Oost west in het zuiden vang je het best
Veenendaal 11 april 2009 -
Eindelijk kan ik (Arnoud) weer eens serieus vissen. Ik ben het paasweekeinde weer terug uit Hamburg om op oude "thuis wateren" de hengel uit te gooien. Ik weet me in goed gezelschap van onze eigen wedstrijdvisser Eduard. Dit keer laat ik niets aan het toeval over en vraag Edje het voer te regelen (ik kies de stek) en dit keer ben ik vast beraden de "meester" eens lik op stuk te geven en met eenvoudig reis materiaal een poepje te laten ruiken.
De avond ervoor wordt snel per SMS afgesproken dat we om 9:30 beginnen (wat denk ik wel, als je op bezoek bent lukt het je nooit op tijd weg te komen) dus inderdaad een half uur later kom ik ook op locatie aan. Edje herkent het Duitse kenteken direct en komt me helpen met m'n reis uitrusting uit te laden (is altijd nog meer dan nodig is hoor).
Als uiteindelijk ook ik geïnstalleerd ben sta ik al op achterstand want Edje heeft de eerste kleine voorntjes al in het net liggen. We besluiten beiden met de feeder en de vaste stok te vissen en hebben al gauw met grote regelmaat beet. Edje probeert een nieuw feeder systeem uit terwijl ik op oude en vertrouwde methoden teruggrijp. Al snel weet ik vis te landen maar de grotere brasem en karper melden zich nog niet als plotseling de feederhengel van Edje met een plons in het water klettert. "Zie je wel, dat spul werkt de hengel is uit de steun gerukt." Meld Edje, grijpt de hengel en slaat aan... "KARPER... sh... los". Tien minuten later zit hij nog na te trillen van de adrenaline. Ik plaag met dat hij z'n hengel zelf omgestoten heeft en nu nog zit te trillen omdat hij bang is dat ik het gezien heb als even later hij weer uit alle macht aanslaat en dit keer de haak met succes zet. Ik zit ondertussen de kleintjes in het net te zetten terwijl Edje zijn eerste vis van formaat drilt (van de ander kant van de vijfer gehaalt duurt het ook even moet ik zeggen). Uiteindelijk schiet ik dan toch even een plaatje van de vangst, die er overigens wezen mag. Niet helemaal puntgaaf maar een mooi exemplaar.
Waarna een foto moment volgt en de vis in het net plonst.
Vervolgens volgt ook bij mij een redelijke brasem, minder groot maar zeker welkom kan ik je vertellen. Er volgt ook een exemplaar dat onder het slijm zit (ziek) en een halve staart mist dus die gaat terug en niet in het net.
Uiteindelijk valt bij Edje de vangst behoorlijk stil doordat twee eenden het met elkaar aan de stok krijgen pal naast zijn voer stek en die gelegenheid buit ik uit door lekker door te tikken. Uiteindelijk weet Edje nog een mooie Brasem te lossen onder de kant en een hele keurige te landen om vervolgens niets meer te vangen.
Ik sluit uiteindelijk mijn visdag met vismaat en leermeester (hij wist het weer te winnen op gewicht met een kilo meer al had ik meer vis in aantal) af met een voor mij nieuwe vissoort de riviergrondel die ik bewondert heb en even voor jullie op de gevoelige plaat heb vast gelegd. Hoe dan ook een herinnering waar ik weer even op teren kan en die mij nog rest te zeggen:
Eduard, dank je wel voor het geweldige voertje en de gezellige dag, we doen het gauw nog een keer.
Aan alle andere lezers:
Ik wens jullie allemaal kromme hengels en volle netten toe en tot aan de waterkant.
