The stench of waiting
Na een aantal keren visloos thuis te zijn gekomen. En na een aantal teleurstellende trips naar favoriet water waar het ineens onmogelijk
bleek te vissen in verband met stormschade, gingen we er toch maar weer eens op uit met volle moed om er nu toch maar weer eens
eentje te gaan vangen. Ik heb heel wat water in mijn buurt bekeken maar dat zag er niet erg goed en veelbelovend uit. Heel veel afgebroken
takken en omgewaaide bomen versperde mijn stekken. Jammer, ook werd er veel gewerkt langs mijn watertjes waardoor er ook erg veel
bouwafval en rotzooi in het water dreef.
Ik besluit dan het maar iets verder te gaan zoeken. Ik had tijdens mijn werk al hier en daar aardige stekjes gespot. Proberen maar dan!!
Na een aantal stukken te hebben afgevist is het raak. Een klein kolkje spat op achter mijn aas. Nog maar eens over de zelfde plek
gooien, dat loont negen van de tien keer wel. Haha een mega kleine snoek trek ik naar een aanbeet zowat spontaan het water uit.
Ongelooflijk dat deze vissen zulk kunstaas durven aan te vallen zonder problemen. Het snoekje is dan ook bijna net zo groot als mijn BBZje.
Na een stuk verder te zijn gereden is het weer even niets. Dan begint bij mij het balen altijd toch even in te slaan. Zulk mooi water en
dan levert het op een of andere manier toch geen vis op. The stench of waiting... Wachten dan maar op toch een mooie aanbeet. Want
ik heb dan wel altijd een gevoel dat het toch elk moment gebeuren kan. En ja hoor na toch volhouden en veel meters maken klappen
er binnen vijf minuten op een stuk water van ongeveer 25 meter twee snoeken op. AHHH lekker weer hoor. Het wachten wordt beloond.
Tijdens de door mij besloten laatste worp van de dag is het weer een super klein snoekje wat niet van mijn aas afblijven kon. Haha echt
geinig, en wat zijn ze mooi die kleintjes. Puntgaaf!!!
Richard Smeenk.
